Blog shared by Mr. Sandeep Singh (Asst. Prof. in English)

 

 

How to Do Things With Texts

 Have you ever wondered what texts actually do in our lives beyond just giving information? Whether it’s a poem in your syllabus, a WhatsApp message from a friend, a social media caption, a classroom notice, or a newspaper editorial, every text performs an action and creates an effect. This idea is connected to an important concept in English studies that suggests language is not only descriptive but also performative—it doesn’t just reflect reality, it helps to shape it. A simple official notice can enforce a new rule in a college; a resignation letter can end a professional relationship; a heartfelt message can heal a misunderstanding; a government circular can change institutional practices; a powerful slogan can mobilise people. In this way, texts influence how we think, how we feel, and how we behave. When we read, we are not passively receiving words; we are actively constructing meaning, interpreting tone, identifying hidden assumptions, and connecting the text with our own experiences and contexts. Similarly, when we write, we are not merely putting sentences on paper; we are making choices about words, structure, and style in order to achieve a purpose—whether to inform, convince, question, protest, entertain, or inspire. Texts also help build identity and culture: literary works preserve memories, represent marginalized voices, and open windows into different worlds; autobiographies and diaries help individuals narrate who they are; religious and philosophical texts guide communities; folk tales and songs carry traditions from one generation to the next. In the digital age, the power of texts has multiplied because our words travel faster and reach wider audiences through emails, posts, blogs, and comments. A single post can create awareness, a blog can start meaningful discussion, and a well-written article can challenge stereotypes and dominant narratives. Therefore, understanding how to do things with texts means becoming more conscious readers and more responsible writers. It means asking not only “What does this text say?” but also “What does this text do?”, “Whose interests does it serve?”, and “How might different readers respond to it?”. When we start seeing texts as tools that act in the world, we become better equipped to use language thoughtfully—so that our words do not just exist, but actually make a positive difference in academic spaces, social interactions, and society at large.

 

Blog shared by Ms. Amandeep Kaur Cheema (Asst. Prof. in Economics)

 Habit of reading Books

The habit of reading books is one of the most rewarding and enriching practices a person can develop. Reading not only increases knowledge but also improves concentration, vocabulary and imagination. When we read regularly, we are exposed to new ideas, different cultures, and diverse perspectives that broaden our understanding of the world. Books also help reduce stress by allowing our minds to relax and escape into meaningful stories or informative content. Developing the habit of reading strengthens critical thinking skills and enhances our ability to express thoughts more clearly. In the world full of distractions, making time to read everyday builds discipline and mental resilience. Overall, reading is a lifelong habit that shapes personality, enriches the mind and contributes to personal growth and success.

Blog shared by Prof. Amrik Singh ( Department of Physical Education)

 

 100 Years of Indian Hockey: Glory, Struggle & Revival

The history of Indian hockey is a compelling tale of genius, adversity, and rebirth. It started in the 1920s when the sport was introduced under British rule and swiftly developed into an area of Indian dominance. This led to the historic 1928 Amsterdam Olympics, where India, led by the unrivalled Dhyan Chand, won gold without giving up a goal, starting a golden age that continued through the 1932 and 1936 Olympics and solidifying India's position as the world's most formidable hockey team. Following independence, this dominance only increased as the team won gold medals at the 1948 London Olympics, its first as a free nation, and then achieved incredible victories in 1952 Helsinki, 1956 Melbourne, and 1964 Tokyo.

Despite the historic high of the 1975 World Cup victory, India struggled to keep up with hockey throughout the 1980s and 1990s due to the introduction of synthetic turf, a surface unfamiliar to Indian players and scarce throughout the country, which made the transition from natural grass difficult and widened the gap with nations that adapted faster. At the same time, administrative issues, a lack of modern training systems, and inconsistent team structure further exacerbated the crisis.

Grew more physical, tactical, and fast. This caused a painful decline, which included inconsistent performances and the loss of India’s former Olympic success. There were urgent calls for structural reform. The 2000s began a resurgence. Professional coaching, scientific conditioning, and better grassroots programs started to appear. States like Odisha invested heavily in world-class infrastructure. The Hockey India League brought new energy to the sport, exposing players to international competition and modern game strategies. This created a pipeline of technically sharp and physically strong athletes. This revival reached an emotional high at the Tokyo 2020 Games.

The modern era of Indian hockey is characterized by improved fitness, tactical discipline, sports science integration, and the emergence of new heroes like PR Sreejesh, Manpreet Singh, Hardik Singh, Rani Rampal, and Savita Punia, who have inspired a new generation and helped India regain its position among the top hockey nations in the world. The men's team won a bronze medal at the Olympics, ending a 41year Olympic medal drought, and the women's team made it to the  semifinals for the first time, garnering international acclaim and reigniting the nation's love for    the sport.The past century, which was marked by unparalleled Olympic glory, a challenging       period of decline, and a spirited, determined comeback, serves as a powerful reminder that while greatness can fade, passion, resilience, and reinvention can bring it back stronger than ever.       As such, Indian hockey's 100-year history is not just a chronicle of a sport, but a testament to the enduring spirit of a nation that continues to chase its dreams on the field with heart, pride, and    hope for an even brighter future.

Beautiful blog by Ms. Savitri Pandit(Assistant Librarian)

 सफ़र रुका नहीं, रोकने वाला तू है

हौसला हो जब उड़ने का, 

फिर पंख फैलाता क्यों नहीं?

जज़्बा हो जब बढ़ने का,

फिर आगे चलता क्यों नहीं?

देखा है जब तूने कल -

फिर सोचता आज क्यों नहीं?

- सावित्री पंडित

ਲਾਇਲਪੁਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਕਪੂਰਥਲਾ ਵਿਖੇ ‘ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਵਸ’ ਮਨਾਇਆ

ਲਾਇਲਪੁਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ,  ਅਰਬਨ ਅਸਟੇਟ ਕਪੂਰਥਲਾ ਦੇ ਰੈੱਡ ਰਿਬਨ ਕਲੱਬ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ “ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਵਸ” ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਰਾਇਆ। ਇਹ ਦਿਵਸ ਹਰ ਸਾਲ ਆਜ਼ਾਦ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਮੌਲਾਨਾ ਅਬੁਲ ਕਲਾਮ ਆਜ਼ਾਦ ਦੀ ਜਨਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1947 ਤੋਂ 1958 ਤੱਕ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਡਾ. ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਮੁੱਖ ਰਿਸੋਰਸ ਪਰਸਨ ਵਜੋਂ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ  ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਦਿਨ ਮੌਲਾਨਾ ਆਜ਼ਾਦ ਦੇ ਉਸ ਯੋਗਦਾਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਜ਼ਾਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ।

ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਡਾ. ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਚਾਰ ਪਿਲਰ — ਜਾਣਨ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ (Learning to know), ਕਰਣ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ (Learning to do), ਇੱਕਠੇ ਜੀਊਣ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ (Learning to live together) ਅਤੇ ਹੋਣ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ (Learning to be) — ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਿ 21ਵੀਂ ਸਦੀ ਲਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਆਨ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਚਾਰ ਪਿਲਰ , ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਢਾਂਚਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬੌਧਿਕ ਯੋਗਤਾਵਾਂ, ਪ੍ਰਯੋਗਿਕ ਹੁਨਰਾਂ, ਸਮਾਜਿਕ ਸਮਰਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਜਾਣਨ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ” ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਧਿਆਨ, ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ, ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਸੋਚ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ‘ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ  “ਕਰਣ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ” ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਪਿਲਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹੁਨਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਨੌਕਰੀ ਸੰਬੰਧੀ ਤਾਲੀਮ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ, ਟੀਮ ਵਰਕ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਅੱਗੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ “ਇੱਕਠੇ ਜੀਊਣ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ” ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁਨਰਾਂ, ਸਮਵੇਦਨਾ, ਹੋਰਨਾਂ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਆਦਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ  “ਹੋਣ ਲਈ ਸਿੱਖਣਾ” ‘ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮਨ, ਸਰੀਰ, ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਪੱਖ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੋਚਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਖੁਦ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਇਸ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਪ੍ਰੋ. ਮਨਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੌਹਲ, ਪ੍ਰੋ. ਵਰਿੰਦਰ ਕੌਰ, ਪ੍ਰੋ. ਦਮਨਜੀਤ ਕੌਰ, ਪ੍ਰੋ. ਡਿੰਪਲ, ਪ੍ਰੋ. ਮਨਮੋਹਨ ਕੁਮਾਰ, ਪ੍ਰੋ. ਸੰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋ. ਜਸਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।

Blog shared by Ms. Damanjeet Kaur(Asst. Prof. in Computer Science & Applications)

 How Artificial Intelligence is Changing Daily Life

Artificial Intelligence (AI) is changing daily life in many ways and is becoming a normal part of our routine. AI powers smart speakers, security systems and appliances at home that can be controlled by voice, learn user habits and improve convenience and energy efficiency. AI in entertainment personalizes services like Netflix, YouTube and Spotify by suggesting films, videos and songs based on our tastes. AI-powered tools like Google Maps, ride-sharing applications and automobiles with safety features like collision detection and lane-assist have also made traveling easier. Smartphones are smarter and more efficient thanks to AI, which is used for face recognition, predictive text, camera enhancement and power management.

AI in education makes learning more accessible by enabling Chatbots, language tools, automated grading and personalized learning. AI has significantly improved healthcare by assisting in the early detection of diseases, analysing medical images and tracking health through smart devices such as fitness bands and smartwatches. Online platforms that use AI to manage inventory, help customers and make product recommendations have also improved the shopping experience. AI is used by banks and financial systems as well to analyse transactions, identify fraud and enhance security. All things considered, artificial intelligence (AI) quietly improves life by making it quicker, easier and safer. As technology develops, its role will only increase.

ਲਾਇਲਪੁਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਕਪੂਰਥਲਾ ਵਿਖੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਈ ਕੇਅਰ ਹਸਪਤਾਲ, ਜਲੰਧਰ ਵੱਲੋਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਮੁਫ਼ਤ ਚੈੱਕ ਅੱਪ ਕੈਂਪ ਲਗਾਇਆ

ਵਿੱਦਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੀ ਨਾਮਵਰ ਸੰਸਥਾ  ਲਾਇਲਪੁਰ ਖ਼ਾਲਸਾ ਕਾਲਜ, ਅਰਬਨ ਅਸਟੇਟ ਕਪੂਰਥਲਾ ਵਿਖੇ  ਨੈਸ਼ਨਲ ਆਈ ਕੇਅਰ ਹਸਪਤਾਲ, ਜਲੰਧਰ  ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਸਟਾਫ਼ ਲਈ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਮੁਫ਼ਤ ਚੈੱਕਅੱਪ ਕੈਂਪ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ।

ਕੈਂਪ ਦੌਰਾਨ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਸਟਾਫ਼ ਮੈਂਬਰਾਂ ਅਤੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ  ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ।  ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਸ਼ਮੇ ਜਾਂ ਇਲਾਜ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਮੁਫ਼ਤ ਦਵਾਈਆਂ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।  ਤਜ਼ਰਬੇਕਾਰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਸਬੰਧੀ ਜਾਗਰੂਕ ਵੀ ਕੀਤਾ ।

ਕਾਲਜ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸਿਪਲ ਡਾ. ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦਗਾਰ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ  ਕਿਹਾ ਕਿ “ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਮੋਬਾਈਲ ਅਤੇ ਕੰਪਿਊਟਰ ਦੀ ਵਧਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਰਨ ਅੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਆਮ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੈਂਪ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਤੀ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਮਾਧਿਅਮ ਹਨ।” ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਅਤੇ ਆਯੋਜਕਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਡਾਕਟਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਾਗ ਲਿਆ । ਇਸ ਮੌਕੇ ਡਾ. ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ, ਪ੍ਰੋ. ਡਿੰਪਲ ਕੁਮਾਰ, ਪ੍ਰੋ. ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੁਕਲਾ, ਪ੍ਰੋ. ਵਰਿੰਦਰ ਕੌਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋ. ਗਗਨ ਆਦਿ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਸਨ।